Οι γλώσσες στην Ευρωπαική Ένωση

Οι πολυάριθμες γλώσσες που μιλούν τα 500 εκατομμύρια πολίτες της Ευρωπαικής Ένωσης είναι κατανεμημένες με τρόπο που κάνει την Ευρώπη να μοιάζει με ένα τεράστιο ψηφιδωτό.

Υπάρχουν 23 επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Τα Γερμανικά είναι η ευρύτερα ομιλούμενη μητρική γλώσσα στην ΕΕ με περίπου 90 εκατομμύρια φυσικούς ομιλητές ή το 18% του πληθυσμού της ΕΕ. Τα Αγγλικά, τα Ιταλικά και τα Γαλλικά είναι η καθεμία μητρική γλώσσα πληθυσμών μεταξύ 60 και 65 εκατομμυρίων πολιτών της ΕΕ (12-13% του πληθυσμού).

Εκτιμάται ότι το 38% των πολιτών της ΕΕ έχουν τα Αγγλικά ως πρώτη ξένη γλώσσα, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο αυτών που μιλούν τα Γερμανικά και τις άλλες γλώσσες, και έτσι τα Αγγλικά είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη γλώσσα της ΕΕ. Περίπου το 14% των πολιτών τηε ΕΕ έχουν ως πρώτη ξένη γλώσσα τα Γαλλικά ή Γερμανικά. Τα Ισπανικά (6%) και τα Ρωσικά(6%) είναι οι επόμενες περισσότερο ομιλούμενες γλώσσες εκτός απο την μητρική. Αν και οι περισσότεροι Ευρωπαίοι επιλέγουν ως δεύτερη γλώσσα τα Αγγλικά και μετά τα Γερμανικά και τα Γαλλικά, σε ορισμένες περιπτώσεις η επιλογή άλλων γλωσσών ίσως είναι καταλληλότερη.

Σύμφωνα με την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου του 2006, το 28% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι γνωρίζουν άλλες δύο γλώσσες εκτός από την μητρική τους. Αντίθετα σε επτά χώρες (Ουγγαρία, Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) περίπου οι μισοί έως και τα 2/3 των κατοίκων δεν γνωρίζουν καμία ξένη γλώσσα.

Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τους λόγους για τους οποίους η ΕΕ χρησιμοποιεί 23 επίσημες γλώσσες: δημοκρατία, διαφάνεια και δικαίωμα στη γνώση.

Η ΕΕ έχει θεσμική ευθύνη να σέβεται τη γλωσσική και πολιτισμική πολυμορφία των πολιτών της. Αν και αναγνωρίζει ότι τα Αγγλικά είναι η περισσότερο χρησιμοποιούμενη γλώσσα στην Ευρώπη, η Ένωση επιθυμεί να εξασφαλίσει ότι αυτό δεν θα αποτελέσει, με την πάροδο του χρόνου, παράγοντα περιορισμού της γλωσσικής πολυμορφίας μέσα στα σύνορά της. Γι’αυτό το λόγο τονίζει τα προσωπικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη της πολυγλωσσίας και έχει θέσει τον φιλόδοξο στόχο να μάθουν όσο το δυνατό περισσότεροι πολίτες της ΕΕ άλλες δύο γλώσσες εκτός από τη μητρική τους.

Από την Υπηρεσία Εκδόσεων (Publications.europa.eu) της Ευρωπαικής Επιτροπής, 2008