Bansko Ανάβασις!

3 αυτοκίνητα με 4 πιτσιρίκια και 6 ενήλικες απετέλεσαν τον ιδανικό συνδυασμό για Χριστουγεννιάτικες εξερευνήσεις προς Βορρά. Με ενδιάμεση στάση στην αγνώριστη για τους περισσότερους από εμάς Θεσσαλονίκη, της οποίας οι κάτοικοι μάλλον έχουν κάποια ψύχωση με τα αυτοκίνητα τους, αφού τα μεταφέρουν όλοι στο κέντρο και τα αράζουν στις κεντρικές λεωφόρους σε όλες τις λωρίδες και κάθονται μέσα με τις ώρες…κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον(!), συνεχίσαμε στους πολλούς και τεράστιους δρόμους της Βορείου Ελλάδος – και μην ξανακούσω Βορειοελλαδίτη να γκρινιάζει για δρόμους, γιατί θα τον ‘βασανίσω’ βάζοντας τον να οδηγεί στους ανύπαρκτους δρόμους Αττικής & Πελοποννήσου – προς τα κατ’ευφημισμόν σύνορα. Το μόνο που σου δημιουργεί στιγμιαία κάποιο δέος είναι τα σοβιετικού τύπου κτίρια των συνόρων (θυμίζοντας ταινίες της εποχής του υπαρκτού σοσιαλισμού) που απομυθοποιούνται στο δευτερόλεπτο με το τύπου Λας Βεγκας καζίνο σε απόσταση μικρότερη των 50 μέτρων από αυτά!
Ανηφορίζοντας σε δρόμο που έγινε με χρήματα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αλλά θυμίζει άλλες εποχές με την στενότητα του, και σε convoy με εκατοντάδες μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα, διασχίζουμε ταλαίπωρα και κακόμοιρα χωριά με Ελληνικές ταμπέλες στα μαγαζιά τους και με τα ασοβάτιστα σπίτια να πλειοψηφούν, φθάνουμε με ψιλόχιονο στη μέκκα του Βουλγαρικού χειμωνιάτικου κοσμοπολιτισμού. Bansko το όνομα του, 108 km απο τον Προμαχώνα, σε υψόμετρο 925m (περίπου) το οροπέδιο με την κωμόπολη των 13700 κατοίκων (που θεωρούν τους εαυτούς τους αλλά έτσι τους αναφέρουν και οι υπόλοιποι βούλγαροι, ‘Μακεδόνες’) στην απογραφή του 2005, και τα περίπου 200(!) ξενοδοχεία του, όλων των κατηγοριών, από μικρά έως [Kempinski & διάφορα Palace! Ένα τεράστιο οροπέδιο τύπου Αράχοβας με αλματώδη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια στην ευρύτερη περιοχή, με επικείμενο Παγκόσμιο πρωτάθλημα σκι και εκατοντάδες Έλληνες (ίσως και το 50% των επισκεπτών) να κινούνται ανάμεσα στα lifts, τα μαγαζιά και την διερεύνηση αγοράς κατοικίας με 35-80000 ευρώ για συνήθη διαμερίσματα σε συγκροτήματα που βλέπεις όπου και να γυρίσει το μάτι σου.
Ένα χιονοδρομικό κέντρο που μάλλον δεν του φθάνει τις ημέρες των εορτών η μοναδική τηλεκαμπίνα που σε 20min σε ανεβαζει στα 1650-2500m, με 20 πίστες, λίγο άστρωτο χιόνι αλλά όλα γύρω σου δείχνουν την θέληση αυτών των ανθρώπων με τους μισθούς των 250 ευρώ να πετύχουν σε αυτό που έβαλαν στόχο, και ας ήταν μια χώρα που μόλις 19 χρόνια πριν δεν είχε δει κανείς τουρίστα ούτε από φωτογραφία!! Όταν σήμερα μια οικογένεια μπορεί να περάσει ημέρες εορτών σε 4στερο ξενοδοχείο με εβδομαδιαίο κόστος όσο στοιχίζει μια ημέρα σε αντίστοιχο ξενοδοχείο στην Αράχοβα, τότε θα συνεχίζει να κατακλύζεται το Bansko από Έλληνες και όχι μονο Βορειοελλαδίτες. Προβλήματα εξυπηρέτησης, φαγητού και διαχείρισης είναι μάλλον αναμενόμενα σε μια τόσο γρήγορα αναπτυσσόμενη περιοχή χωρίς υποδομή και χωρίς ξενοδοχειακό παρελθόν. Πχ φωτιά σε ξενοδοχείο κατασβέστηκε σε λιγότερο από μισή ώρα με πυροσβεστικό που έφθασε σε λίγα λεπτα ενώ αντίθετα ιδρώνεις για να συνεννοηθείς αφου ούτε Αγγλικά ούτε Ελληνικά είναι το φόρτε τους! Όμως το χιόνι , τα έλκηθρα, το σκι και οι πισίνες των ξενοδοχείων ήταν ότι ακριβώς ήθελαν για να ξεδώσουν τα φορτωμένα από τις σχολικές δραστηριότητες πιτσιρίκια μας, που το χάρηκαν δεόντως. Άντε και οι μεγάλοι με τις πολλές τούμπες στο ski!
Παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής και αναλογιζόμενοι τις αλλαγές που είδαμε 20 και 30 χρόνια μετά την προηγούμενη επίσκεψη μας κατηφορίσαμε μαζί με τον Στρυμόνα και τον παγωμένο ήλιο προς τα καζινοσύνορα, τους φιλικούς Βούλγαρους Αστυνομικούς με τα Ελληνικά τους, το Duty Free (for shopping therapy για να καταλάβουμε ότι ήμαστε πια Ελλάδα και να μην ξεχνιόμαστε!) για να καταλήξουμε για σουβλάκια στην ψησταριά του Σώτου ‘στας Σέρρας’ των 6ροφων πολυκατοικιών, των πεζοδρόμων (πού’σαι Αθήνα) του κρύου, των στολισμένων βιτρίνων ίδιων και απαράλλαχτων με τις Αθηναϊκές και των διαφημίσεων των Βουλγαρικών καζίνο.
Τελική κατάληξη η παγωμένη αλλά και πάλι ακίνητη στους δρόμους Θεσσαλονίκη, με πυροβολισμούς σε λεωφορεία, με εκατοντάδες τουρίστες στην πλατεία Αριστοτέλους, στα καφέ της οποίας φυσικά λύσαμε εν μέσω ζεστής σοκολάτας το θέμα της οικονομικής κρίσης – που βέβαια ειναι πάντα για τους άλλους- με αντισημιτικές πορείες στο κέντρο, τα παρκόμετρα σε λειτουργία, πολύς κόσμος στους δρόμους και ένας σιδηροδρομικός σταθμός (σε επόμενο post αυτό το θεμα…)άλλης εποχής.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ!!